AKP’nin eski Milli Eğitim Bakanı Ömer Dinçer, AKP yönetimiyle bir süredir ters düşüyor. Dinçer Habertürk’te “Kutadgu Bilig’den yönetim dersleri” başlıklı bir yazı kaleme aldı. Dinçer’in yazısında yaptığı alıntılardaki adalet vurgusu dikkat çekti.
Yazısında “Bu hafta yönetim dersleri Yusuf Has Hacib’den. Yusuf Has Hacib, devlet yönetiminin temelini adalet, doğruluk ve iyilik (faydalı olmak) olarak tanımlar. İyi bir yönetici ise erdemli (akıllı ve bilgili), cesur ve hayâ (utanma duygusu) sahibi olmalıdır” diyen Dinçer şu alıntıları yaptı:
“- Beylik iyi bir şeydir, fakat daha iyi olan töredir; ve onu doğru uygulamak gerekir.
– Halkın içinde yükselip ikbale eren insan, halka hep iyi kanunlar koymalıdır.
– Hangi bey memlekette doğru kanun (töre) koyduysa, o memleketini düzenlemiş ve gününü aydınlatmıştır.
– Bey memleketi ve kanunu siyaset ile düzeltir; halk da hareketini onun siyasetine bakarak düzenler.
– Memleketin direği, temeli, sağlamlığı, esası ve kökü iki şeye bağlıdır.
– Bunlardan biri halkın hakkı olan hukuk, diğeri de hizmette bulunanlara dağıtılan gümüştür.
– Halk kanun himayesinde sevinç içinde yaşamalı, parayı görerek hizmet edenlerin de yüzleri gülmeli.
– Herhangi bir bey halkına hukuk uygulamaz, halkı korumaz ve halkın serveti kapanın elinde kalırsa; o halkın içinde ateş atmış olur; memleketi bozulur ve hiç şüphesiz beyliğin temeli yıkılır.”
“EĞER HALKIN BAŞINDA BULUNAN İYİ OLURSA…”
Yazısı boyunca Yusuf Has Hacib’den alıntılarını sürdüren Dinçer şöyle devam etti:
“- Hükümdar dedi ki: İyiliğin niteliği faydalı olmaktır; onun halka çok faydası dokunur.
– O bütün halka daima iyilik eder, fakat yaptığını insanın başına kakmaz.
– Kendi yararını düşünmez, başkasına fayda sağlar ve bunun karşılığında bir şey beklemez.
– Beyler kötü olmadıkça, o memlekette kötülerin yüzü sevinçle parlamaz.
– Eğer halkın başında bulunan iyi olursa, onun tüm memurları da iyi olur.
– Eğer bu beylerin kendileri iyi olursa, onların hakları da zenginleşir, dünya düzelir.
– Akıl karanlık gecede bir meşale gibidir; bilgi seni aydınlatan bir ışık.
– Kişi akıl ile yükselir, bilgi ile büyür; kişi bu ikisiyle itibar görür.
– Bütün bu hürmet ve itibar akıl içindir; akılsız kişi bir avuç balçık gibidir.
– Bilgiyi büyük bil, anlayışı (irfanı) ulu; bu iki şey yükseltir seçkin kulu.
– Anlayış nerede olursa, orası ululuk bulur; bilgi kimde olursa, o muteber olur.
– Anlayışlı olan anlar, bilgili olan bilir; bilen ve anlayan daima dileğine erişir.”
