Dolardaki ani yükseliş ve değer kaybeden Türk Lirası, çarşı pazar esnafını da vurdu. Kimi gün siftah dahi yapamayan esnaf, fiyatların aşırı yükselişinden şikayetçi.
Mezopotamya Ajansı’ndan Erdoğan Alayumat’ın haberine göre, yerli ve yabancı turistlerin uğrak yerlerinden biri olan Birecik ilçesindeki Şire Pazarı esnafı bu günlerde siftah yapmadan kapılarını kapatıyor.
O esnaflardan Celal İncebağ, fiyat artışından şikayetçi ve iş yapamadan dükkanını kapatmaktan yana dertli.
Şire Pazar’ında 10 yıldır esnaflık yapan İncebağ, hayli zahmetli bir işle meşgul. Kurutmalık biber, salça, üzüm pestili, nar ekşisi, toz biber ve diğer baharat ürünlerini yapıp satan esnaf, temiz ve kalitenin işinin kilit noktaları olduğunu belirtiyor.
“Elimizden geldiğince doğal bir şeyler yapmaya çalışıyoruz ki müşteriler bizi benimsesin ve gelsinler ama bu sene işler pek iyi gitmedi sezon bitmek üzere ama yeteri kadar müşteri yok” diyen İncebağ, pazarın Mayıs ayında açılıp Ekim ve Kasım aylarında kapandığını hatırlatıyor ve ekliyor:
“İşlerimiz geçen seneye oranla düşük. Bu sene yerli ve yabancı turist gelmedi. Bunu yaşanan ekonomik krize bağlıyorum. Altın ve döviz fiyatlarının yükselmesi ile birlikte milletin alım gücünde inanılmaz bir düşüş var. Bu yüzden millet harcamalarını kıstı. Bu da bizim işlere olumsuz yansıdı.”
Döviz’in yükselmesi ile birlikte en temel gıda maddelerinden akaryakıt fiyatlarına kadar her şeyin zamlandığını hatırlatan İncabağ, normalde salçanın kilosunu 25 TL’ye, toz biberin kilosunu 30 TL’ye sattığını, dövizin yükselmesiyle ister istemez bu ürünlerin fiyatına yansıdığını anlatıyor.
“Fiyatların yüksek olması ve insanların alım gücünün düşük olması üretimi de azaltıyor. Üretim azalınca da fiyatlar daha da yükseliyor. Fiyat yükselince de sattığımız ürünler elimizde kalıyor. Müşteri geliyor Maraş biberi almak istiyor fiyatına bakınca ‘tamam diyor sendeki ürünler doğal ama benim bütçemi aşıyor’ deyip almaktan vazgeçiyor” diye konuşan İncebağ, sözlerine şöyle devam ediyor:
“Ben on yıl önce gıda toptancılığını yaparken bağ kurumu yatırıyordum, ev kiramı, dükkân kiramı veriyordum, çocuklarımı okutuyor ve parada kazanıyordum. Şuanda emekliyim dükkânım var ve evde kendime ait olmasına rağmen aldığım emekli maaşı, dükkândan kazandığım parayla geçinmekte zorlanıyorum.”
