İktidarın işkence stratejisi üzerine konunun uzmanından analiz.
Tanrıkulu işkence hakkında şunları söyledi:
-Özellikle işkence konusunda net bir rakam vermek mümkün değil. OHAL sonrasında gözaltı uygulamasının kendisi işkenceye dönüştü örneğin. Mesela, gözaltına alınan kişi susma hakkını kullanıyorsa onu karakolda tutmanın anlamı ne? Hemen savcılığa çıkarman ve yasal süreci işletmen lazım aslında. Fakat burada susma hakkı kullananlar da günlerce gözaltında tutuluyor. Bazılarına polis soru bile sormuyor. Alıp nezarette günlerce bekletiyor.
-Cezaevlerinde çok sayıda intihar vakası yaşandı. Özellikle cezaevlerinde yaşanan intiharları işkence ve kötü muameleden ayrı düşünemezsiniz. İntihar olaylarını işkenceyle doğrudan ilişkilendirmek mümkündür. Demek ki siz cezaevlerinde kişileri intihara sürükleyecek uygulamalar yapıyorsunuz. Türkiye’de mahpus sayısı 197 bini aşmış durumda. AKP iktidara geldiğinde bu sayı 50 binlerdeydi. Şu anki cezaevleri, doluluk oranları bakımından da işkence haneye dönüşmüş durumda.
-Bakın, 12 Eylül dönemi cezaevlerindeki işkenceleri insanlar, yıllar sonra öğrendiler. Çünkü mağdurlar hapisten çıkıp anlatmaya, kitaplarla yazmaya başladılar. Eminim bugün hapiste olanlar da çıktıklarında benzer kitap yazacaklar. İnsanlara daha fazla işkence anlatısı yazdırmamalıyız.
-1980’lerde de, 90’larda da işkence iddiaları yalanlanırdı. Şimdi hükümet net bir biçimde üstleniyor. İçişleri Bakanı mesela, “işkence yapılmamıştır” demiyor, “O kişi teröristlere yataklık yapıyordu” diyor. Türkiye’de işkence suçsa, yakaladığın kişi kim olursa olsun işkence yapamazsın. 12 Eylül Darbe döneminde Kenan Evren, cezaevlerinin iyi olduğunu göstermek için yandaş gazetecileri götürüp güzellemeler yaptırırdı. AKP de bir süre bunu yaptı ama şimdi cezaevlerine dair yalandan da olsa güzelleme yapmıyor, yaptırmıyorlar. 12 Eylül Darbesi’ni yapanlar, kendilerine “Darbeci” denilmesinden çekinmedi. Darbe yaptıklarını kabul ettiler. Ama “İşkenceci” denilmesinden çekindiler. Hiç üstlenmediler işkenceyi. Bu Hükümet, demokrasiye her gün darbe yapıyor ve kendisine işkenceci denilmesinden çekinmiyor. İşkence ve kötü muamele iddialarının yayılmasından rahatsız değiller. Çünkü bu şekilde toplumu, muhalifleri sindirmeye çalışıyorlar.
-İşkence iddiaları özellikle yüksek sesle yalanlanmıyor hatta kabul bile ediliyor, gerekçelendiriliyor. Böylece topluma korku salınıyor. Toplum sindirilmek isteniyor. İşkencenin muhatabı zaten sadece ona maruz kalan değil, o işkence uygulamasından dolayı dehşete kapılıp itiraz etmekten korkacak olanlardır.
Kaynak: Birgün
