Demir parmaklıklar arkasından duygusal mektup…
Aksoy’un oğluna yazdığı ve Evrensel gazetesinde yayınlanan mektup şöyle:
“Ali Emre’m,
İlk göz ağrım, Zehra Duru’nun kardeşi, küçük Ali Emre’m, merhaba. Üç yıl önce bugün, saat 12.15’te doğdun. Seni ilk gördüğümde de, ilk kucağıma aldığımda da, ablanda duyduğum duygu geldi aklıma: Neden bu kadar geç baba oldum, neden? Tabi ki pişmanlıktı ama aynı zamanda tarif edemeyeceğim bir mutluluk.
Kara gözlü, kara saçlı bir bebektin ve kulağına eğilerek ‘mutlu bir hayat sür emi’ diye fısıldadım.
Oğlum,
Büyüyorsun. Bugün doğum günün. Birlikte sadece ilk yaşını kutlayabildik. Ne yazık ki 2. yaş günün gibi 3. yaş gününde de yanında değilim. Üzgünüm, hem de çok.
Fiziken değilim ama ruhum ve kalbim hep senin, ablanın ve annenin yanında. Bugün ayrılığımızın tam 396. günü. Elimde olmayan bu ayrılık için beni affet olur mu?
Küçük Ali’m
Bugün yanında değilim, üzgünüm. Ama şundan emin ol ki, yanında, yanınızda olmak için umudumu hiç kaybetmedim.
Her ay birden fazla dilekçe yazıp tekrar tekrar suçsuzluğumu anlatıyor ve tahliyemi talep ediyorum. Umudumu kaybetmedim hiç. Yargıçların bir gün V. Hugo’nun ya da S. Zweig’in ve kendi ‘vicdan’larının sesini duyacaklarını biliyorum. Adaletin bir gün ama bir gün gerçekleşeceğini biliyorum.
Ali Emre’m,
Bugün doğum günün. Doğum günü hediyesi olarak yanında, yanınızda olmayı çok arzu ederdim. Ne yazık ki…
Yine de, beni affedeceğini düşünüyorum. Kara gözlerinden, küçük ellerinden ve her iki yanağından kocaman kocaman öpüyorum.
İyi ki doğdun. Mutlu yıllar küçük Ali Emre’m.
Baban Murat”
