Roboski katliamında kurtulan tek kişi Servet Encu, 9 yıl sonra yaşadıklarını anlatırken, “Herkes bilsin Roboski’de yaşananları. İnsanların ve hayvanların gökyüzüne uçan parçalarını unutmayacağım” dedi.
Roboski katliamında çoğu çocuk 34 kişinin ölümünün üzerinden tam 9 yıl geçti. O gün Roboski’de katliamdan sadece bir kişi kurtuldu: Servet Encu. 11 yakınını katliamda kaybeden Encu, 9 yıl sonra yaşadıklarını anlatırken, “Herkese anlatacağım yaşananları. Kurda, kuşa, insana… Vicdanı olan herkese yaşananları anlatacağım. Herkes bilsin Roboski’de yaşananları” dedi ve ekledi: “İnsanların ve hayvanların gökyüzüne uçan parçalarını unutmayacağım. Bizim dilimiz var, kendimizi savunabiliyoruz, ya oradaki katırlar…”
Şırnak’ın Uludere ilçesine bağlı Roboski’de savaş uçaklarının bombardımanı sonucu 34 köylünün ölümünde AİHM’in ‘ret’ kararı hukuk mücadelesindeki adalet arayışını zedelerken, Roboski katliamının 9. yılında Gazete Duvar’dan Hacı Bişkin’e konuşan Servet Encu, sınıra gidiş gelişlerin o dönem serbest olduğunu ve köylülerle 150 lira kazanmak için sınıra hareket ettikleri günü şöyle anlattı:
“GÖKYÜZÜNDEN İNEN TOPLAR SES VERMİYOR, ETRAFA IÇIK SAÇIYORDU”
“Evden saat 15.00’te çıktık. Her şey çok kolaydı, bir köyden bir köye gider gibi… Eskiden köylerimizin, yaylalarımızın yarısı Irak tarafındaydı. O kadar kolay yani. Köyümüze, toprağımıza gider gibi… Sınıra vardığımızda yükümüzü aldık. Yükümüz o gün mazot ve yağdı. Bu yükleri katırlara yükledik ve eve dönmek için yola çıktık. Yolun ortasına kadar ilerledik. Hiçbir sorun yoktu her şey normaldi.”
“Aniden havan topu sesini duyduk. Her zaman olan şey diye düşündüm. Bir süre sonra baktım ki bu toplar yanı başımıza yağıyor. Hemen ailelerimize telefon açtım. Bu akşam her şey bambaşkaydı… Gökyüzünden inen toplar ses vermiyordu sadece etrafa ışık saçıyordu. Gündüz gibiydi her yer, bir aydınlanıyor bir karanlığa gömülüyordu…”
“İNSAN VE KATIRLARIN PARÇLARI HAVADA UÇUYORDU”
Grubun en önünde olduğu için kurtulabilen Encu, şöyle devam etti. “Gökyüzünü aydınlatan ışıklardan bombalar üzerimize yağmaya başladı. O kadar sessizdi ki… Hiç sesini bile duyamıyordum bombaların. Yakınıma düşen bir bomba nedeniyle yere düştüm. Kurtulamayacağımı düşündüm. ‘Kaçın’ diye bağırmaya başladım. Bir baktım ki insan ve katırların parçaları havaya uçuyordu. Kendimi yokuşa yuvarladım.”
“ÖLÜ NUMARASI YAPTIM, BOMBA ATMADILAR, İKİ SAAT KARIN ÜZERİNDE BEKLEDİM”
“Ölü numarası yaptım. Öldüğümü düşününce yanıma bomba atmamaya başladılar. İki saat orada bekledim. Soğuktan donacak gibiydim. Karın üzerinde öylece bekledim, ölümü bekliyordum sanki. Bir süre sonra el fenerleri gördüm, ağıt sesi duydum… Şimdi kurtulacağımı hissediyordum. Gözümü açtığımda 50 metre uzaklıkta, karların üzerindeki cesetleri gördüm.”
“ÇOĞU ÇOCUKTU, OKUYUP DOKTOR OLACAKTI, HARÇLIK İÇİN GİRMİŞLERDİ”
“Köylülerden biri benim yaşadığımı görünce çıkardılar beni oradan. Bir ses, ‘O da ölmüş’ diyordu. Eşimi gördüm. Yanı başımdaydı. Sağ olduğumu görünce, ‘Kardeşlerim’ diye bağırdı. İki kardeşi de ölmüştü! Ortalık mahşer yeriydi. Karların üzerinde yatanlar amca yeğen, baba oğul, abi kardeşti. Çoğu çocuktu. Okuyup mühendis, doktor olacaktı. Harçlık için bu yola girmişlerdi. Allah kimseye göstermesin.”
“BİZİM DİLİMİZ VAR, KENDİMİZİ SAVUNUYORUZ, YA KATIRLAR?”
“İnsanların ve hayvanların gökyüzüne uçan parçalarını unutmayacağım” diyerek, şöyle devam etti: “Hadi bizi öldürdüler. Bizim dilimiz var, kendimizi savunabiliyoruz. Ya oradaki katırlar… Onların dili yok. Onları neden öldürdüler? Artık kar yağdığında mutlu olamıyorum. Bir uçak sesi duyduğumda irkiliyorum. Acaba kim ölecek diye düşünüyorum. Bu ana kadar hiç doktora gitmedim. Katliamın sabahında kendime neden ben ölmedim diye sordum. Çünkü Allah bu yaşananların bir tanığının olmasını istiyordu. Ben unutmam, unutturmayacağım.”
“HERKESE ANLATACAĞIM; KURDA, KUŞA… HERKES BİLSİN”
“Herkese anlatacağım yaşananları. Kurda, kuşa, insana… Vicdanı olan herkese yaşananları anlatacağım. Herkes bilsin Roboski’de yaşananları. Bir bidon mazotumuz ve bir teneke yağımız vardı. Şimdi soruyorum: Bizi neden öldürdünüz? Suçumuz varsa alın, yargılayın, ceza verin. Ama öldürmek nedir?
“Siz 13 yaşında bir çocuğu tek başına çarşıya bile gönderemezsiniz. Bu çocuk, bu yaşta neden kaçağa geldi diye soruyor musunuz? Bu bombaları yağdıranlara sesleniyorum: Yüreğini yaktığınız, çocuğunu katlettiğiniz bir anneyi alın karşınıza konuşun. Sonra da bir hayvanın yavrusunu elinize alın… Vicdanınızla hesaplaşın.”
