Bahar ve Halime’nin fotoğraflarıyla bir devrin hikayesi…
Bahar 4 yaşında..
Annesi 18 Ekim 2016’da gece yarısı baskınıyla gözaltına alındı ve tutuklandı.
Tek gerekçe dernek üyeliğiydi.
Annesinin kelepçelenip kendisinden koparılması sonrası Bahar, tamemen sustu.
Ablası ve babası dışında kimseyle konuşmaz oldu. Çünkü hayatta onlardan başka kimseye güvenmiyordu artık.
Sonrasında geceleri altına kaçırmaya başladı.
Psikolojisi iyice kötüleşince annesinin yanına İzmir Şakran Cezaevine gönderildi.
Korku dolu bakışlarla objektife bakıyor bu karede çünkü, fotoğrafı çeken bir gardiyan.
Bazen cezaevinde de iyice bunalıyor, orada da kötüleşince babası alıp eve götürüyor.
Günler geçiyor, mevsimler değişiyor ama Bahar’ın siyah gözbebeklerindeki korku değişmiyor.
İKİNCİ FOTOĞRAF
Halime bebek 9 aylıkken soluk borusuna kaçan bir gıda sonrası aylardır yoğun bakımda yaşam mücadelesi veriyor.
Çaresiz anne diğer çocukları babaanneye bırakarak tek başına hastane köşelerinde evladının mücadelesine gözyaşları, duaları ve son kalan takatiyle destek olmaya çalışıyor.
Yalnız..
Çünkü eşi bizzat öz abisinin şikayetiyle tutuklanan bir öğretmen.
Abisi, yoğun bakımdaki yeğenine bile acımadan kardeşini terörist diye ihbar etmişti.
Oysa o sadece Milli Eğitim’de görevli bir öğretmendi.
Mevsimler sonra yoğun bakımdaki minik kızını görebilmesi mümkün oldu. Onlarca dilekçe, onlarca görüşmeden sonra elleri kelepçeli biçimde minik kızını vücudunun her yerine takılı kablolar eşliğinde görebilmişti.
Halime vücuduna bağlı kablolarla, babası ise öz kardeşinin iftirasıyla prangalarla yaşıyor…
Bu iki kare bir zulmüyle, zalimiyle, iftiracılarıyla ve mazlumlarıyla bir devri özetliyor.
