Cumhurbaşkanı ve AKP Genel Başkanı Recep Tayyip Erdoğan, emeklilikte yaşa takılanların (EYT) ne istediklerini bilmedikleri görüşünü dile getirirken “Onlar 38 yaşında emeklilik istiyorlar” dedi.
Miting sonrası valiliğe geçtik. Sohbet sırasında emeklilikte yaşa takılanlar (EYT) konusu açılınca Cumhurbaşkanı Erdoğan, şu noktanın altını çizdi:
– Onların ne istediğini, taleplerinin ne anlama geldiğini çoğu kimse bilmiyor. Onlar 38 yaşında emeklilik istiyorlar.
Bana döndü:
– 38 yaşında emeklilik olur mu?
O anda 1980’li yılların ortalarını, Turgut Özal’ın Başbakanlığı dönemini anımsadım. Özal Hükümeti, emeklilik yaşının kademeli olarak erkeklerde 65’e çıkarılması için harekete geçmişti. Gazetelerin o günlerdeki manşetleri gözümün önüne geldi:
– Mezarda emeklilik.
Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın sorusu üzerine şu anımsatmayı yaptım:
– Özal Hükümeti o dönemde emeklilik yaşını yükseltmişti. Daha sonra 12 Eylül darbe dönemi siyasi yasakları referandumla kalkınca seçim yarışı sırasında DYP Lideri Süleyman Demirel emeklilik yaşını indirme sözü verdi. İktidar olunca da emeklilik yaşını indirdi.
Cumhurbaşkanı Erdoğan, düzeltme yaptı:
– Rahmetli Demirel yine de emeklilik yaşını biraz yukarıda tutmuştu. Şimdikiler emeklilik yaşının 38’e inmesini istiyor.
Türkiye’de de ortalama yaşam süresinin uzadığına işaret etti:
– Genç yaşta emekli olanlar boş durmuyor. Yeniden bir işe girip çalışıyor.
Kısa sohbet sonrası İstanbul’a dönerken düşündüm. Emeklilikte yaşa takılanlar gibi bir sorunun ortaya çıkması, çalışma ortamındaki istikrarsızlıktan kaynaklanıyor.
Çeşitli gerekçelerle çalıştığı iş yerinden ayrılan 45-50 yaş aralığındaki bir kişi, yeniden iş bulmakta zorlanıyor, şu yaklaşımla karşılaşıyor:
– Daha genç eleman almak varken, 50 yaşında personel çalıştırmak istemeyiz.
Bu durumda özel sektörde emeklilik yaşını tamamlayana kadar çalışma fırsatını her personel bulamıyor.
Konuya bu açıdan bakılıp, çözüm için farklı formül geliştirilebilir mi?
