Cumartesi Anneleri’nin 754. buluşmasında CHP İstanbul İl Başkanı Canan Kaftancıoğlu’na destek verildi. Çocuklarının kaçırılarak dağa gönderildiği iddiasıyla HDP Diyarbakır İl Binası önünde eylem yapan ailelere de çağrı yapıldı.
Cumartesi Anneleri, gözaltında kaybedilen yakınlarının akıbetini öğrenmek için 754. kez Taksim’de buluştu. Bu hafta 12 Eylül 1994’te Ankara Dikmen’deki bir otobüs durağından sivil polislerce gözaltına alınan Kenan Bilgin’in akıbeti soruldu. Yapılan açıklamada, “Kayıplarımızdan ve 54 haftadır bize yasaklanan Galatasaray Meydanı’ndan vazgeçmeyeceğiz” denildi.
Cumartesi Anneleri, 5 yıl önce attığı tweetler sebebiyle 5 ayrı suçtan 9 yıl 8 ay 20 gün hapis cezası verilen CHP İstanbul İl Başkanı Canan Kaftancıoğlu’na da destek verdi. Kaftancıoğlu’nun her zor zamanda Cumartesi Anneleri’nin yanında olduğu belirtildi. “Canan başkana verilen ceza hukuksuz ve adaletsizdir” denildi.
Diyarbakır’daki ailelere de seslenen Cumartesi Anneleri, “Yanlış yerde oturuyorlar. Oturması gerekilen yer bu ülkeyi yönetenlerin ofislerinin, bakanlarının önüdür. Çünkü bu ülkeyi bu hale getiren bunlardır, oturduğunuz yer değildir” dedi.
,,
BİZ YILLARDIR BURADA OTURUYORUZ
Yapılan açıklamada şu ifadeler dikkat çekti: “10 gündür Diyarbakır’da dağa götürülen gençlerin anneleri var. Şunu görüyoruz biz yıllardır burada oturuyoruz, hiç bizi görmeyen, duymayan, buradaki annelerin çığlığına hiç dönüp de bakmayan yazarlar, çizerler, siyasiler, bakanlar bugün oradaki anaların gözyaşı üzerinden politika yapmaya başladılar. Biz Cumartesi İnsanları olarak şunu söylüyoruz; oradaki annelerin göz yaşlarından biz anlarız, siz anlayamazsınız. Buradaki annelerin göz yaşlarına copla saldırdınız. Adalet Bakanı’nın, İçişleri Bakanı’nın kalkıp da oradaki annelerin göz yaşları üzerinde konuşma hakkı yoktur. Annelerin göz yaşları farklı değildir. Eğer bu kadar hümanistseniz, bu kadar annelere karşı duyarlıysanız annelerin genelde bu ülkede ne yaşadığını görmek zorundasınız. Bunu yapanlar da sizlersiniz. Cumartesi Anneleri ile oradaki annelerin sorunlarını çözecek olan bu ülkeyi yönetenlerdir. Barışı sağlamak zorundasınız. Barış olmadığı sürece bu annelerin feryatları susmayacaktır. Oradaki anneler, yanlış yerde oturuyorlar. Oturması gerekilen yer bu ülkeyi yönetenlerin ofislerinin, bakanlarının önüdür. Çünkü bu ülkeyi bu hale getiren bunlardır, oturduğunuz yer değildir. Bizi bir yıldır bu sokağa kapattılar. Bu bir zulümdür, bu bir işkencedir, bu bir hak ihlalidir.”
