“Yaşları en fazla 16-18 olan çocuklar kuyruktaki araçların camlarına yanaşıyor, birkaç saniyelik konuşmanın ardından araca biniyor.”
Ankara’nın göbeğinde çocuk istismarı
Saatler 21.00’e yaklaşırken, sanayi bölgesinin dar ve ıssız sokaklarından birinde ardı ardına eski, yeni model araçlar diziliyor…
“Torbacı” olarak nitelenen ve yaşları en fazla 16-18 olan çocuklar kuyruktaki araçların camlarına yanaşıyor, birkaç saniyelik konuşmanın ardından araca biniyor ve birkaç dakika sonra da araçtan iniyor. Araç sürücüsü de hızla, dar ve ıssız sokaktan ayrılarak, sanayi bölgesi içinde tur atmaya başlıyor.
Türkiye’deki Suriyeli çocuklara dair gerçeğin boyutlarını, “refakatsiz” çocuğun anlamını iç içe geçmiş önemli dosyalarla birlikte gazeteci Hale Gönültaş yazdı. Gazete Duvar’da üç gün üst üste yayımlanan araştırma haber, hepimiz için utandırıcıydı.
Yukarıdaki alıntı bu dosyadan. Ankara’nın göbeğinde her gün tekrarlanan bir manzarayı anlatıyor.
Yer başkentin orta yerinde İskitler, eski sanayi sitesi. Ankara Büyükşehir Belediyesi’nin 2003’te, “Merkezi İş Alanları projesi yapacağım” vaadiyle, kentsel dönüşüm alanı ilan ettiği yer.
Neredeyse on yıldır, fuhuş olaylarıyla haber olan bu bölgede, şimdi çok sayıda Suriyeli aile derme çatma binalarda yaşıyor. Kâğıt toplayıcılığı, hurdacılık gibi işlerle uğraşıyorlar. Gündüzleri yaşam kavgası verdikleri sokaklar, hava karardıktan sonra “refakatsiz” çocukların istismara uğradığı bir mekâna dönüşüyor.
Evet Ankara’nın orta yerinde…
Bu haber ne kadar görünür kılınırsa o kadar iyi; pusudaki çocuk istismarcılarının birinin dahi pis dokunuşunu önlese kazançtır.
