Bu Haberlerdeİlginizi Çekebilir
Gazeteci Fatih Altaylı, İstanbul – İzmir Otoyolu ve Osmangazi Köprüsü’yle ilgili ihalenin perde arkasında yaşananları okurlarıyla paylaştı.
İstanbul – İzmir Otoyolu ve Osmangazi Köprüsü’nü yapan, işleten konsorsiyumun 3 büyük ortağından biri olan Nurol İnşaat’ın Başkan Yardımcısı Oğuz Çarmıklı’nın “Yatırdığımız 400 milyon doları veren çıkarsa, 2036’ya kadar devam edecek olan işletme hakkımızı devrederiz” şeklindeki ifadesi, son günlerde iş dünyasında en çok konuşulan konulardan biri.
Habertürk gazetesi yazarı Fatih Altaylı, söz konusu demeci köşesine taşıdı .
“İHALEYİ KİMİN ALACAĞI ASLINDA İKTİDARIN KAFASINDA BELLİYDİ”
“(…) Şimdi size belki de bugüne kadar duymadığınız bir şey anlatayım. Osmangazi ve İstanbul-İzmir Otoyolu projesi aslında mevcut müteahhit ve işletmeci işi alsın diye organize edilmemişti. Bu köprü ve otoyolun YİD ihalesini kimin alacağı aslında iktidarın kafasında belliydi” diyen Altaylı, şöyle devam etti:
“GİZLİCE KONSORSİYUM KURDULAR”
“Ancak Ankaralı bir grup müteahhit gizlice bir konsorsiyum kurarak, son derece gizli bir şekilde ihaleye hazırlandılar ve son anda ihaleyi alıverdiler. (İşi aslında kimlerin alacağını tahmin etmek zor değil sizler için.)
“DAHA SONRA HİÇBİR KAMU İHALESİNİ ALAMADILAR”
O dönem bu müteahhit grubunun bir bakandan ağır zılgıt yediği konuşuldu iş çevrelerinde. Zaten bu grubun büyük bölümü daha sonra hiçbir kamu ihalesini alamadı.
O kadar kızdırmışlardı yani. Ama bir şikayetleri yoktu. Bu işten büyük para kazandılar. Kendi tabirleri ile kazandıkları paraya inanamıyorlardı. (…)”
“BEDAVAYA BİLE BU İŞTEN ÇIKARLAR”
Türk lirasının dolar karşısındaki tarih değer kaybıyla bu grupların gelir kaybı yaşadığını dile getiren Altaylı, şöyle devam etti:
“(…) Üstelik bu durum sadece Osmangazi Köprüsü ve İstanbul-İzmir Otoyolu için geçerli değil, tüm YDİ ya da KÖİ projelerinde durum bu. 3. Havalimanında da, Kuzey Marmara, Yavuz Sultan Selim Köprüsü ve Kuzey Anadolu Otoyolu’nda da, Kuzey Ege Otoyolu’nda da ve bilumum bu tip projelerde de durum farklı değil. Yani yarın öbür gün devlet ‘Bu kazık ne kadar daha girecek’ diye çok da dert etmesin. Bedavaya bile bu işten çıkarlar. Ne de olsa 2 liralık işi 6 liraya yaparak kârlarını inşaatçı olarak çoktan ceplerine koydular. (…)”
