Şampiyonlar arasında öğretmenleri ihraç edilenlen de var, babası ihraç edilen de…
Temel Eğitimden Orta Öğretime Geçiş (TEOG) sınavında 120 soruya doğru cevap veren ve Türkiye birincisi olan 16 öğrenci Ataşehir Belediyesi’nin organizasyonunda İstanbul’a geldi.
Şırnak, Dersim ve Muş’tan TEOG şampiyonu öğrencilerle buluşup hikayelerini dinledik. Kimisinin babası ihraç edilince büyük ekonomik zorlukla eğitimine devam etmiş, kimi elektriğin sürekli kesildiği köyde el fenerini masasından eksik etmeden çalışarak hazırlanıp şampiyon olmuş…
Şimdiden emeklerinin karşılığını almaya başlamışlar… İstanbul onlar için uzak memleket. Ancak Ataşehir Belediyesi bu başarıyı ödüllendirmek isteyince kimisi ilk defa uçağa bindi, kimi ilk defa deniz gördü, kimi ilk defa sinemaya girdi.
TEOG şampiyonu çocukların İstanbul programı geçen perşembe günü başlayıp hafta sonu sona erdi.
Sınav stresini geride bırakan çocuklar, programın ilk gününde Kalamış’ta denizle tanışmanın heyecanını yaşadı. Daha önce İstanbul’a hiç gelmemiş öğrenciler ‘Arabalar 3’ adlı sinema filmini izledi. Hafta sonu ise gezinin son gününde öğrenciler akvaryum ve lunapark gezerek İstanbul’u yakından görüp tanımanın keyfini çıkardı.
‘Uçağa ilk kez bindim’
Dersim’in Çemişgezek ilçesinden 14 yaşındaki Berdan Karataş, “İstanbul’a hiç gelmemiştim. Uçağa ilk kez bindim. İstanbul’u görmek, burada olmak beni çok mutlu etti. Babam çobanken beni okuttu, bu başarıyı ona armağan ediyorum” dedi.
Cizre’den gelen 14 yaşındaki Rajhat Yüklü’nün ise 6 kardeşi var. Babası serbest çalışıyor. Evden okula, okuldan eve bir yaşantısı var. “Küçük yerde yaşamak zor” diyen Rajhat, “Kafe yok, gezecek yer yok. Bu yüzden büyük şehirde okumak istiyorum. Ama en sonunda Cizre’ye gidip oranın halkına hizmet etmek istiyorum” şeklinde konuşuyor.
‘OLAN ÖĞRETMENLERİMİZ İHRAÇ EDİLDİ’
Muş Varto Sazlıca köyü ortaokulu öğrencisi Aleyna Yıldız da, “Okulumuzda hiçbir şey yoktu. Öğretmenimiz bile. Olan öğretmenlerimiz de ihraç edildi, sürgün edildi. Ama hepsi bizim için çok çabaladı. Köyde okumaktan başka çarem yoktu. Okul dökülüyordu; duvarlar çatlak, çöp kovası bulmak zor. Ya evlenecektim ya da okuyacaktım. Geçen yıl 15 yaşında bir arkadaşım 30 yaşında biriyle evlendi. Ailem destek olunca ben okumayı seçtim. Köyde kötü havalarda elektrikler sıklıkla kesilirdi. Bu nedenle masamın üstünde her zaman el feneri olurdu. Bazen de cep telefonu ışığıyla çalışırdım. Ben sadece okumak istiyorum” dedi.
‘BABAM İHRAÇ EDİLDİ AMA BEN BAŞARDIM’
Dersim Merkez’den gelen Deniz Gültekin maddi imkânsızlıklara işaret ederek şunları söyledi: “Çok zor dönemlerden geçtim. Pes etmedim. Kimse de pes etmesin. Kötü şartlardan kurtulmak için çok çalışmak gerekiyor. Babam Tuncay Gültekin, memur olarak çalışıyordu. İhraç edilince maddi zorluklar arttı. Onun için o dönem üzüldük. Herkes üzülür. Babam haklıydı. Bunu bildiğim için çok üzülmedim çünkü babamla gurur duyuyorum. Gece yarılarına kadar çok çalışıp başardım.”
Şırnak Cizre Kurucu köyünden gelen Mehtap Bağlan ise “Köyde imkânlar çok kısıtlı. Bu kısıtlı imkânları bahane etmeden en iyi şekilde değerlendirmeye çalıştım. 11 kardeşiz. Köyde bir kütüphane, ders çalışabilecek bir çay bahçesi olsa çok iyi olurdu. Kitaba ulaşmak her zaman zor olurdu” diye konuştu.
Muş Varto ilçesinde okulundan arta kalan zamanında çobanlık yapan Yasin Özçelik de, “Babam hayvancılık yapıyor. Hafta sonları ona yardım ediyor, hayvanlara yem verip dağa otlatmaya götürüyorum. Çok fazla ders çalışmam. Dersi derste dinlerim. Bu da bana yetiyor. Doktor olup tüm aileme bakmanın hayalini kuruyorum” dedi.
Cizre merkezden Renas Değer, “Öğretmenlerimizin çabası bilgi dağarcığımızı, ufkumuzu geliştirdi. 7 sınıfta sokağa çıkma yasakları dönemini bol bol kitap okuyarak geçirdik. O dönemi atlatınca yazın öğretmenlerimizle çalıştık” şeklinde yaşadıklarını paylaştı.
