Analiz / İsmail S. Gülümser
Dindarlar, Allah’ı tanıyor gibi bir görüntü verdikleri halde gönül dünyalarının ondan uzak olması onların hayat düzenlerini dinden ayırdı. Dillerinden düşürmedikleri yüce yaratıcının emir ve buyruklarının çoğu yaşamdan çıkıp gitti. Dua ve zikri meclisi mensupları bile kalplerinin irtibatını korumakta zorlandı. Allah’la bağını koparan zihinler kirlendi, sıradan insanların cesaret edemeyeceği kötülükleri işleyecek hale geldiler.
Başkalarıyla üstünlük yarışına girenler, bu hedeflerine ulaşmak için her şeyin mübah olduğu gibi bir fetvayı da alınca kendilerini hiçbir ahlaki ve etik norma bağlı hissetmediler. Öne geçmek için yalan söyledi, iftira attılar. Muhatapların itibarını sıfırlamak için dayanağı olmayan suçlar uydurdular.
Gücü ele geçirdiklerinde kendilerine özgü hukuk düzeni kurdu, ülkede zaten sorunlu olan yargı sistemini diledikleri gibi eğip büktüler.
Toplu cezalandırma yöntemleri
2016’dan sonra, güya hukukun gereğini yapıyor gibi gösterip iki yüz bini aşkın insanı suçlu ilan ettiler, en temel haklarını ellerinden aldılar.
Benzer bir yöntem, farklı bir tarzda şimdi de muhalefetin önde gelen temsilcileri hakkında devrede. İnsanları suçla ilişkilendirmek için bu kez 15 Temmuz gibi bir senaryo kullanamadılar. Onun yerine çalıştığı iş kolunda suç bahanesi bulmak üzere görevlendirdikleri yargı aparatıyla muhalif bloğun temsilcilerini ”hukuk” cenderesi altında işlemden geçiriyor, herkese bir kulp takıp suç üretiyorlar.
Görünüşte hukuk işliyor ve gerekenler tutuklanıyor. Ancak sistem sadece muhalifi ayıklayıp içeri atmak için işlev görüyor. Muhalefet temsilcilerinin ve onlarla bir şekilde çalışanların yaptıkları tüm yasal eylemleri incelemeye alıyor. Bulabildikleri her faaliyetten suç unsuru üretmek için yoğun çaba harcıyorlar.
Üstünlerin toplumu sindirme hukuku
Hukuk sistemi güçlülerin emrinde, onlar kimi hedef göstermişse haklarında delil araştırıyor. Hiçbir bahane bulamazlarsa yaptığı yasal eylemi suç gibi sunup işlem başlatıyorlar.
Ülkede “üstünler hukuku” uygulanıyor, iktidar yandaşlarının yapığı yasadışı faaliyeti kimse soruşturmaya cesaret edemiyor. Kazara biri yüreklenip araştırmaya kalkarsa kendisini zindanda buluyor.
Yargı sopası tüm muhaliflerin arasındaki dayanışmayı dağıtıp iktidarın dilediğini yapmayı kabul edeceği ana kadar her itiraz eden başı ezmek üzere tetikte bekliyor.
Algı yönetimi aparatları
Merkez medya dahil halkın tüm bilgi kaynaklarında, yargıçlarca hazırlanan dosyalar abartılarak kamuoyuna aktarılıyor. Topluma birçok koldan servis edilen sanal dünya, gerçekte hiç kıymet ifade etmeyen her suçlamanın sanki bir anlamı varmış gibi algılanmasına yarıyor.
Hukuk sistemi başta olmak üzere, tüm devlet çarkları birinin ülke yönetiminde tek başına söz sahibi olmasına hizmet etmek için yoğun mesai harcıyor. Her birim kendine düşen görevi yapıyor.
Kazara bazı birimler, üstünlerin sulta kurmasına yaramıyorsa bir şekilde aforoz ediliyor. Yönetimdekilerin MİT’de planladıkları hedefler, bir yandan hukuk sistemiyle köşeye sıkıştırılırken bir yandan halk içine çıkamayacak hale getirmek için aleyhte propaganda kampanyası başlatılıyor.
Ülke bir grubun esiri
Devlet kadroları, aşamalı olarak bir kişinin esareti altına girdi. Kabul etmeyenler, ya teklif edilen suç çarkının parçası oldu ya da sistem dışına itildi.
Muhalefet bloğunun, direncini kırmak için her yol deneniyor. Eğer önde görünen temsilcilerinin itibarı sıfırlanan halkın elinden, tüm sığınacağı limanları alabilirlerse onları sahipsiz başıbozuk gruplar haline getirip dağıtmayı planlıyorlar.
Üstelik bir kişinin saltanatı uğruna %70 varan halka yapılan zulmü cihat olarak gören onları biat etmedikleri için başı ezilmesi gereken mahluklar olduğuna inanan yandaş sayısı tahmin etmek zor.
Hukuksuzlukla teslim alınmak istenen bir toplum
“Üstünler hukuku” uygulanarak teslim alınmak istenen toplum temsilcileri, her biri farklı soruşturmanın hesabını vermeyle uğraşırken kol kanat germesi gereken insanların sorunlarına bakamıyor bile.
Bütün bu sorgulama oyunlarıyla sahipsiz kalması hedeflenen yığınlar, zorla bir şiddet yanlısının arkasında hizaya dizilmek isteniyor. Yaşanan hukuksuzluğun farkında olan ama elinden bir şey gelmediği için itiraz edemeyen halkın bazı fırsatları vardı bunlar aşamalı olarak yok edildi.
2023 genel seçimlerinde ilk defa Kürtlerin de desteğini arkasına alan K. Kılıçdaroğlu’nun önüne halk büyük bir fırsat koymuştu. Eğer doğru isim etrafında toplanma şansı olsaydı, sonuç almak işten bile değildi. O günlerde bu şans kişisel kapris ve seçim hilelerinin kurbanı oldu ve ellerinden kaydı gitti.
Muhalif bloğu bölüp parçalama taktikleri
Sonrasında muhalefet etrafında toplanmış Kürtler, Öcalan’ı kurtarma vaadine kanınca yıllardan beri yaşadıkları ve halen devam eden zulme boyun eğme zorunda hissetti. Kendi sorunlarından bir kısmını çözme karşılığında iktidar gücüne teslim olmaya hazırlanıyor
Halbuki saltanat sevdalılarında oyunların biri bitip biri başlıyor, vaatlerle muhalefetten kopardıkları Kürtlerin aralarında güven bunalımı oluşturmak için zeytin dalı yanında yeni kumpaslar da kuruyorlar. ”Seni başkan yaptırmayacağız” diyen Demirtaş’ın tesirini kırıp, Öcalan ile onları kendi çizgilerinde tutma yolu arıyorlar.
Sırf iktidar uğruna toplum içindeki tüm dayanışmaları kıracak karanlık işler yürütmekten kaçınmıyor. Sağlıklı bir toplum yapısı kurmak için çalışması gereken devlet çarkları bir kişinin çıkarını korumayı esas aldığı için gönül bağlarını koparma planları yapıyor
Toplumun ıslahında rol alması gereken yazar çizer ve kanaat önderleri, kendilerine verilen rol gereği halkın zihin-fikir ve düşüncelerini kirletmek için hazırlanmış projelerin parçası oluyor.
Vicdanlar susturuluyor
Devlet bir kişinin muhaliflerine yönelik nefret operasyonları yürütüyor. En zor şartlar altında küçük gruplar halinde dayanışmasını korumaya çalışanlar, bebekli bayanlara kadar tutuklanıp göz dağı veriliyor.
Bütün bu işlemlerde rol alanların çoğu kendini topluma faydalı olmaya adamış çevrelerden devşiriliyor. Onlara daha önce sevip saydığı hürmet ettiği kişilere karşı neden nefret etmesi gerektiği telkin ediliyor. İçine sinmese bile her yönden kuşatma altında kalanlar, bir süre sonra direnemeyip kötülük kervanına katılıyor.
Günde beş defa Allah’ın huzuruna çıkan, başını yere koyan insanların vicdanları öldürülüyor. Ülke kurtarma iddiasıyla yola çıkanlar, önlerine konan bilgilerin adeta esiri olmuş yaptıklarının zulüm olduğunu düşünmüyor. Bir kişinin hedeflerini gerçekleştirme, Allah’ın emirinin önüne geçtiği için eline verilen her saptırma amaçlı işlemi önemli bir görevmiş gibi yerine getiriyor.
Hep olumlu işlerle anılan, haksızlık karşısında itiraz etmesi gerekenler bile birer birer ya susup kenara çekiliyor ya da koronun parçası oluyor. İnsanların tüm potansiyeli negatif işlerde kullanıldığı için vatandaşların bir bölümü diğerlerine düşman hukuku uygulanmasına katkı sunuyor veya seyrediyor.
İslam adına bir şeyler ortaya koyması beklenenler, propaganda büyüsüne kapılıp şeytana pabucunu ters giydirecek işlere imza atıyor. Müspet havayı baltalayan zalimlerin işini kolaylaştırmayı içine sindirebiliyor.
Muhalif gördüklerine savaş başlatmaktan kaçınmayan biri için etik ahlaki ve hukuki normların rafa kaldırılmasında el elle tutuşup hürriyetleri sınırlandırma insan haklarının yok edilmesine hizmet ediyor.
Büyük iddialarla din adına yola çıkanların verdiği görüntü dini değerlere olan tüm güveni tahrip ettiği için toplumda bunların uçup gitmesi bizzat onu savunduğu sanılanların eliyle gerçekleşti. Zulümle abat olanlar iflah olmaz, doğrulukta ısrar edenler ise sonunda refaha ulaşır.
