Analiz / İsmail S. Gülümser
Hizmet gönüllüleri bugüne kadar dinin temel disiplinlerine aykırı olmayan her çabayı takdir edip alkışladı. Ana meselelerde mutabakat varsa detayda ihtilafı büyütmedi, tartışmalı konuları örtüp herkese kucak açtı. Hatta bazılarının yanlışını mantıklı gerekçelerle savunup müsamaha yolu aradı.
Hoşgörü temelli yaklaşım
Yıllardır süren kavga ve düşmanlıkların halk üzerindeki olumsuz etkisini çok iyi teşhis etti, husumetleri kaldırıp sevgi atmosferi oluşturmak için yoğun çaba harcadılar. Geniş katılımlı diyalog toplantılarına birbirine hasım gibi görünenleri çağırdı verdikleri el ele uzlaşma görüntülerini hafızalara nakşettiler.
Her defasında farklı vesileleri değerlendirip herkesin tabii karşıladığı buluşmadan olumlu sonuç çıkardılar. Kanlı bıçaklı hale gelmiş basın mensuplarını uzlaştırmak için, çoğuna düşüncesini ifade fırsatı sundular. Öfke ile kapanmış birçok kapı, onların yumuşak yaklaşımıyla yeniden aralandı.
Baskıyla kendi çizgisini dayatanlar bile, uzlaşma teklifine bütünüyle kayıtsız davranmadı. Vicdanı bozulmamışlar, iyilik davetine seyirci kalmadı, kabalıkla kilitlenmiş kalpler yapıcı tutum karşısında eridi. Herkese gönlünde yer veren manevi önderlerin geçmişteki “ne olursan ol gel” çağrısı hizmetin diyalog toplantılarında karşılığını buldu.
Aynı duygularla gönül dünyasını açanlara o günün Türkiye’sinde de kimse “hayır” diyemediği gibi tüm dünya da bigâne kalmadı. Bu yüzden devlet imkanları kullanılarak yıllardır sürdürülen karalama kampanyalarının özellikle medeni ülkelerde etkisi olmadı. Onları yakından tanıyanlar, düzmece senaryolara itibar etmedi.
Eğitimle sunulan küresel katkılar
Kapılarını herkese açanlar, Müslüman ya da gayrimüslim çok geniş bir coğrafyada tesirli oldu, çok farklı kesimden insanla ortak çalışma yürüttüler. En gelişmiş ülkeler, eğitim projelerini olumlu buldu, açtıkları okulların maliyetini üstlendi. Eğitim yuvaları beğeni topladı, on binlerce öğrenciye hizmet verir hale geldi. Kötü alışkanlıkların önlenmesinde başarı arttıkça çabalara verilen destek de büyüdü, İnsani değerlere dayalı sistemle, farklı inanç düşünceden geleni aynı ortamda buluşturdular.
Gazeteci Abdülhamit Bilici köşesinde konuyu şu ifadelerle anlattı;
“Saddam’ın yıkılmasından sonra kanlı bir iç savaşın içine düşen Kerkük’te, hayati tehlikeye rağmen verilen hizmetler takdirle karşılandı. Birbirini yok etmeye azmetmiş Arap-Türkmen-Kürt-Şii-Sünni aileler modern eğitimi sürdürme kararlığı gösteren hizmet okullarına çocuklarını gönderdi. Babaları birbirini öldürecek kadar düşman olanların çocukları aynı okul pansiyonunda kaldı birlikte güven içinde eğitim gördü. Benzeri Bosna’da da yaşanmıştı, farklı ırktan gelenler savaşa tutuşmuşken, çocukları huzur içinde eğitimi sürdürdü.”
Radikalizme karşı insani değerler etrafında birleşme
Sadece insan oldukları için herkese gönül dünyasında yer vermek, ahlaki-etik ve insani değerlerin sevgi ile pekişeceği ortamlar hazırlamak geniş takdir topladı. Radikalizmin etkisi altındaki İslam toplumları, dinin bu güzelliğini göstermede yetersiz kaldığı için onun çehresini kararttı. Üstünlük gösterisiyle etki uyaracağını sanan dini gruplar, başkalarını sahip oldukları yüksek değerlerden uzaklaştırdı.
Tüm medeni dünyanın olumlu bulduğu davranışları geliştirme dışında bir kaygısı olmayan gönüllüler, ülkedeki bazı radikallerce “dini değerleri sulandırmakla” suçlandı. Dinin sadece kendi inhisarlarında olduğunu sananlar, Efendimizin (SAV) tüm kabilelere evrensel mesajı iletme gayretini bile göz ardı etti.
Mevlana’ya methiye düzenler, onların fikirlerini tüm dünya ile buluşturmaya çalışanların yaptıklarını yadırgaması onları farklı ithamlarla yargılaması ancak kıskançlıkla açıklanabilir. Çünkü onlar yapılan işlerin güzelliğini göz ardı edip, kimin yaptığına odaklandı. Onca güç ve imkana rağmen kendilerinin cesaret edemediği birçok konuda küçümsedikleri gencecik insanların ürettiği başarılı işleri hafife aldılar.
Bazıları iyiliğin her yere yayılmasını istediği halde, günümüz insanına ulaştırmanın önemini kavrayamadı. Paranoya düzeyinde endişelerle, dinin insani değerlerini her yerine ulaştıranlar hakkında şüphe tohumları ekti, tehlikeli ve zararlı gibi gösterdi. Kimisi gönüllülerin birlik duygusu etrafında kenetlenmesinden korktu, ileride onların da halk üzerinde etkili olmasını kendi karanlık dünyaları için tehdit olarak gördüler.
Her dönem farklı isimle ortaya çıkan hayatlarını başkalarına sulta kurma üzerine kurgulamış zorbalar, menfaatiyle çelişenleri yok etmeye yeltendi. Geçmişten günümüze bu anlayıştakiler, kendileri dışında kimsenin başarısını hazmedemedi, şimdikiler o gün yaşasaydı belki Mevlâna’yı bile “hain” ilan edeceklerdi.
Zulme rağmen iyiliğe devam
Tüm insan haklarını yok edecek kadar öfke nöbeti geçirenlerin, zulüm ve işkenceleri bazılarında hayal kırıklığı yapabilirdi. İnsani değerlere dayalı en mantıklı işler hakkında üretilen şüphelerden etkilenenler elini gevşetebilirdi. Ama onların çoğunda karalanmanın tesiri olmadı yaptıkları hizmetlerden vaz geçmediler.
İyilik üretme düşüncesinde bir yanlışlık olmadığını bilenler yoluna devam etti. Çünkü zalimler, her dönemin Hacı Bektaş Velisine aynısını yapmıştı. “Adanmış ruhlar” diye tanımlanan bu insanlar hayatlarını başkaları için yaşamaya harcadı, bu uğurda büyük fedakarlıklar gösterdi. Güzel hizmetleri görmezden gelenler, kendileri bir şey yapmadıkları gibi, gönüllülerin çabasından da rahatsızlık duydu.
Üretilen hizmetten çok kimin yaptığına bakanlar, gencecik insanların özverileri üstünde yükselen bu gayretleri engellemek için şer odaklarıyla ittifak kurdu. İnsanlığa huzurlu bir dünya vaat eden ve bunu geliştirme iradesi gösteren çok samimi bir topluluğun yaptıkları inkâr edildi, yok etmek için devlet güçleri peşlerine takıldı. Başarılı örneklerden etkilenen medeni dünyanın önlerini açmasına karşılık, ülkede farklı saiklerle hizmet düşmanlığı etrafında birleşenlerin tüketme çabası devam ediyor.
Yaşanan tüm bu olumsuzluklar, gönüllülerin büyük bölümünü yıldırmadı, on binlerce insan hapis ve sürgüne katlanarak bulunduğu yerde hizmetini sürdürdü. Hapishaneler dua ve ibadetlerin yapıldığı kitap okuma alışkanlığının geliştirildiği mekanlara dönüştü. Çok dar imkanlara sahip oldukları halde her gönüllü bulunduğu yerde sıfırdan hizmete başlamaya katlandı.
Baskıların arttığı olağanüstü şartlarda, gönüllüler şüphe ve tereddüt yaşamadı. Onların çok büyük imtihanlarda bile yılmamasını şer ittifakı büyük bir şaşkınlık içinde izledi. Şimdilerde on binlerin yurt dışı açılımını yeterli görmeyenler, bunu artırıp yüzbinlere çıkarma arayışı içinde.
Şiddet ve baskının artığı bir dönemde onlar, sevgiye muhtaç gönüllere ulaşma çabasındalar. Müspet hareket etme, gönülleri herkese açma anlayışı şerirlerin planlarını akim bıraktı. Devletler düzeyinde engelleme girişimleri sonuçsuz kalırken gönüllülerin en ağır şartlarda bile ülkeye prestij kazandıracak insani faaliyetleri sürüyor. Gücü elinde bulunduranlar, her gün farklı bir zikzak çizip durduğu için ülkenin tüm itibarını sıfırladı.
Onca travmaya rağmen kutsi değerlere bağlılıktaki istikrarı, işlerini makuliyet çizgisinden sapmamaları kin ve nefretle hareket eden yarasa ruhluları öfkelendiriyor. Onlar korku içinde bin bir rüşvetle meşruiyet ararken, gönüllüler tabi halleriyle medeni coğrafyada meşruiyet kazandı
Zalimlere beddua etmiyor ıslahını diliyorlar
Zalimlerin zulmünden bunalan Üstat “Zalimler için yaşasın cehennem” bedduasını gelecek nesiller hürmetine geri çekmişti. Hayatını bu çizgide devam ettiren gönüllüler de kötülük yapan, karalama kampanyası düzenleyenler hakkında bedduayı düşünmedi. Hayatında lanete yer vermeyenler, zalime karşı intikam duygusu taşımadı, aksine ıslahı ve hidayeti için dua ettiler.
Despotlar, kötülük yapsa da onlar buna karşılık vermedi, iyilikle savuşturma yolu aradı. Kimsenin psikolojik problemli ruh hali ve öfke nöbetleri geçirip saldırması onları yanlışa sürüklemedi. İnsanlığa karşı işlenen cinayetlere rağmen onlar yüce yaratıcıdan “insaf ve izan” dilediler. “Gönlü geniş ülke insanı hatadan dönme cesareti göstereni affetmeye meyillidir, ömürlerini başkalarını şeytanlaştırmayla geçireceklerine, güzel hizmetlere harcasalar gönüllerde taht kurabilirler” ikazını yapıp hepsine katlandılar.
Hizmet, gönülleri dünyada huzuru tesis etme amaçlı faydalı projelere yönlendirmeyi sürdürüyor. Sistematik kara propaganda etkisiyle oluşan hava değişince, acımasızca düşmanlık edenler onların uzlaştırıcılığına ihtiyaç duyacak. Kin ve nefrete dayalı yaşayanların tüm öfkesi, onların engin gönül dünyasında eriyecek.
*Fethullah Gülen Hocaefendi’nin “herkul.org” sitesindeki yazısından faydalanıldı.
