İBB davası kapsamında tutuklu bulunan eski İstanbul Büyükşehir Belediyesi (İBB) Medya A.Ş. Yönetim Kurulu Başkanı Murat Ongun, İstanbul 40. Ağır Ceza Mahkemesi’ne sunduğu dilekçeyle hem kendi ifadesinin hem de aleyhine beyanda bulunan tanıklar ile etkin pişmanlıktan yararlanan sanıkların yalan makinesi (poligraf) eşliğinde dinlenmesini talep etti. Ongun, iddianamenin somut delile değil, çelişkili beyanlara dayandığını vurguladı.
İstanbul Büyükşehir Belediyesi’ne yönelik yürütülen ve kamuoyunda “İBB davası” olarak bilinen soruşturma kapsamında tutuklu bulunan Ongun’dan yargılamaya ilişkin çarpıcı bir hamle geldi. Ongun, İstanbul 40. Ağır Ceza Mahkemesi’ne sunduğu dilekçede, hakkındaki suçlamaların neredeyse tamamının tanık anlatımları ve “etkin pişmanlık” kapsamında verilen ifadelere dayandığını, buna karşılık doğrudan, objektif ve teknik nitelikte somut delillerin bulunmadığını belirterek, bu beyanların poligraf eşliğinde sınanmasını istedi.
“Tek bir tanığın aynı içerikteki beyanı 54 ayrı eylem bakımından delil oldu”
Ongun’un mahkemeye sunduğu dilekçede, iddianamenin kurulma biçimine yönelik dikkat çekici ayrıntılara yer verildi. Buna göre, tek bir tanığın aynı içerikteki beyanının 54 ayrı eylem bakımından delil olarak kullanıldığı, ayrıca 40’tan fazla eylemde yaklaşık 30 tanık beyanının hiçbir somut ayrım gözetilmeksizin birebir tekrarlandığı ifade edildi. Ongun, bu durumun beyanların doğruluğunu ve güvenilirliğini ciddi biçimde tartışmalı hale getirdiğini kaydetti.
Kendi ifadesinin de yalan makinesi eşliğinde alınabileceğini söyledi
Dilekçede, poligrafın tek başına hükme esas alınacak mutlak bir ispat aracı olmadığı özellikle vurgulandı. Ongun, talebinin amacının beyanların iç tutarlılığını, samimiyetini ve güvenilirliğini nesnel bir zeminde test etmek olduğunu belirtti.
Bu kapsamda Ongun, kendi ifadesinin yalan makinesi eşliğinde alınmasına açık rıza gösterdiğini, aynı yöntemin aleyhine beyanda bulunan tanıklar ile etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanan sanıklar açısından da uygulanmasını istedi.
Savunmada, dosyanın iddia makamı tarafından dahi “yüzyılın soruşturması” olarak nitelendirildiği hatırlatılarak, bu denli kapsamlı ve kamuoyu etkisi yüksek bir davada şeffaflığın ve denetlenebilirliğin zorunlu olduğu vurgulandı. Ongun, poligraf talebinin herhangi bir kişi ya da kurumu hedef almadığını, maddi gerçeğe ulaşma iradesinin açık biçimde ortaya konulması amacı taşıdığını ifade etti.
“Beyanlarla kurulan dosya, beyanlarla mahkum edilemez”
Ongun’un dilekçesinde, etkin pişmanlık ve tanık beyanlarının doğası gereği cezada indirim ya da kurtulma beklentisiyle şekillenebileceği, bu nedenle de tek başına güvenilir kabul edilemeyeceği belirtildi. Ceza yargılamasında maddi gerçeğe ulaşmanın yolunun, soyut anlatımlardan değil, nesnel ve denetlenebilir yöntemlerden geçtiği savunuldu.
