Osmaniye’de yaşayan 62 yaşındaki depremzede Hasan Tacirli, “yerinde dönüşüm” vaadiyle yıkılan evinin ardından üç yıldır elektriksiz bir konteynerde yaşam mücadelesi veriyor. Yemeklerini fener ışığında yediğini, banyo suyunu güneşte ısıttığını anlatan Tacirli, yetkililere seslendi.
Osmaniye’nin Kadirli ilçesinde üç yıldır elektriksiz konteynerde kaldığını ifade eden Hasan Tacirli, yemeklerini fener ışığında yediğini, banyo suyunu ise güneşte ısıttığını anlattı. Tacirli, “Biz insan değil miyiz acaba? Karanlıkta benim bildiğim yarasalar yaşar” dedi.
Osmaniye’nin Kadirli ilçesine bağlı Tatarlı Köyü’nde yaşayan 62 yaşındaki Hasan Tacirli, 3 yıldır elektriksiz bir konteynerde hayatını sürdürdüğünü belirtti. Yerinde dönüşüm yapılacağı belirtilerek yıkılan evine 3 yıldır “çivi çakılmadığını” aktaran Tacirli, şunları söyledi:
“Kahramanmaraş depremlerinde benim evime ağır hasar verildi. ‘Yerinde dönüşümlü ev yapılacak’ dediler. Evimi yıktılar ve konteynere oturttular. Konteynerde 3 yıldır şarjlı lambalarla yaşıyorum. Üzerimi bile giyinemiyorum, kafa ışıklarıyla, el fenerleri ile yemeğimi yiyorum. Elektrik bağlanmadı, daha hiçbir memur gelmedi. Sadece konteyneri indirdiler çekip gittiler. 3 yıl oluyor.
Bu Haberlerdeİlginizi Çekebilir
“3 YILDIR KARANLIKTA YAŞIYORUM”
Burada, dışarıda plastik güğümler var, fıçıdan kesilme, güneşte ısıtıyorum, banyo yerinde yıkanıyorum güneş suyu ile. Ben müzisyenim, geçimim sadece bu, iş olursa gittiğim zaman. Hiç bana bir şey diyen olmadı, ama 750 bin lira para talep ettiklerini duydum. Benim şu delikli kuruşum yok. Bu kaldığım yerimden başka da hiçbir şeyim yok. Evim için temel bile atılmadı, kazık da çakılmadı. Kimse de gelmedi 3 yıldır soran da yok beni. 3 yıldır karanlıkta yaşıyorum, düğmenin birini başka, birini başka ilik yerine vuruyorum, böyle yaşıyorum.
Ben insan değil miyim? Türkiye Cumhuriyetimizin bayrağının altında yaşayan bir insanım. Sayın yetkililerim duysun. Cep telefonumun şarjını ondan bundan para alarak gidip Kadirli’de şarj yaptırıp gene geri geliyorum. Şarjlı lambalar, güneş enerjili, konteyner üzerine koyup dolduruyorum. Öyle bir iki gün azıcık rahat ediyorum. Biz insan değil miyiz acaba? Karanlıkta benim bildiğim yarasalar yaşar. Biz yarasa değiliz insanız.”
