Uzun süredir devam eden yüksek enflasyon ve alım gücünü zayıflatan politikalar, ücretlerin yaşam maliyetinin çok gerisinde kalmasına yol açtı. Asgari ücrete yapılan yüzde 27’lik artışın ardından, şubat ayı yaklaşırken asgari ücretin hemen üzerinde ücret alan işçiler, daha düşük oranlarda zam alma endişesi yaşıyor.
Henüz zamlı maaşlar cebe girmeden kira ve temel ihtiyaçlara gelen zamlar, yapılan zammı şimdiden eritmiş durumda. Tekstil, depo ve belediye işçileri, derinleşen geçim sıkıntısı ve belirsiz ücret politikaları nedeniyle ek iş arayışına girdiklerini belirtiyor. İşçilerin tanıklıkları; düşük ücret sarmalı, yetersiz zamlar ve keyfi uygulamaların emekçilerin hayatını nasıl kuşattığını gözler önüne seriyor.
Türk Metal’in MESS ile sürdürdüğü toplu sözleşme sürecinde yapılan eylemler bölge işçileri tarafından takip edilirken işçiler sosyal medyada gördükleri eylemleri birbirleri ile paylaşıyorlar. Bu görüntüler şubat ayında beklentilerin karşılanmaması durumunda bölgedeki işçilere fikir verecek gibi duruyor.
‘Bize ek iş kapıları gözüktü’
Çankırı’da tekstil fabrikasında çalışan bir işçi, “Asgari ücrete 6 bin TL zam geldi evin kirasına 7 bin TL zam geldi. Şubat ayında zamlı maaş alacağız ama 2 ay öncesinden bütün giderleri zamlı ödemeye başladık. Fabrikada herkes kan ağlıyor. Asgari ücrete en kötü beklediğimiz zam yüzde 35’ti ama yüzde 30 bile zam yapmadılar. Yani bize ek iş kapıları yine gözüktü. Yıl bitene kadar enflasyon sürekli artıyor. Sonra ücret görüşmeleri başlayacağı zaman enflasyon düşüveriyor. Zaten enflasyon oranında zam bile yapmadılar” dedi.
Bu Haberlerdeİlginizi Çekebilir
‘Düşük ücrete razı olmuyoruz’
Çubuk’taki bir tekstil fabrikasında çalışan işçi, ücretlerin artan yaşam maliyetleri karşısında yetersiz kaldığını belirterek, “50 bin liradan aşağısı artık geçim sağlamıyor. 15-20 yıldır çalıştığımız yerde hâlâ asgari ücret etrafında maaş alıyoruz. Çubuk’ta kiralar 20 bin liradan aşağı değil. Maaş neredeyse kiraya gidiyor” dedi.
Ücret taleplerinin geçmiş koşullara göre belirlendiğini, bugün için de yetersiz kaldığını ifade eden işçi, “50 bin liradan aşağı almayız diyoruz ama geriye dönüp bakınca bununla da geçinmek imkansız. Hayat pahalılığı her şeyi kusursuzca etkiliyor. Düşük ücrete razı olmuyoruz” diye konuştu.
BİM depo işçisi ise ücretlerdeki belirsizliklere ve işverenin uygulamalarına dikkat çekerek, “Performans düşüklüğü bahanesiyle maaşlarımızı düşük yatırıyorlardı. Vergi nedeniyle de maaşımız iyice düşüyordu zaten. Buna ses çıkardık. Tepkimizle bu uygulama geri çekildi. Daha fazla ses çıkarmayalım diye artık performans bahanesini kullanamıyorlar. Asgari ücrete zam yapıldı ama bize ne kadar zam yapılacağını hâlâ bilmiyoruz. Maaşımızın ne olacağını bilmeden çalışıyoruz. Beklentimiz yüzde 30-35 civarında bir artış” ifadelerini kullandı.
Çubuk Belediyesinde çalışan konuştuğumuz bir işçi belediye başkanının süpürgecilere ve çöp kamyonu arkasında çalışan işçilere seyyanen yüzde 30 zam sözü verdiğini aktararak, “Ama şoförlere vermemiş. Şimdi şoförler isyanda. Belediye başkanının yüzde 15 sözü vardı zaten, ama sonra işçiyi tutası geldi sanırım. Erken seçim mi var ne var bilemedik” dedi.
