CHP İstanbul İl Başkanlığı’na mahkeme kararıyla kayyım olarak atanan ve partiden ihraç edilen Gürsel Tekin’in, CHP’li belediyelere yönelik soruşturmalarda adı geçen bazı isimler için “Dokunulmazlıklar kaldırılsın, gidip aklanıp partiye geri gelsinler” çağrısı yapması, geçmişte kendi yargılandığı dosyalarla birlikte yeniden gündeme geldi.
“CHP geleneğinde biri hata yapmışsa yöntem bellidir; üyeliği askıya alınır, gider aklanır gelir” diyen CHP İstanbul İl başkanlığı kayyımı Gürsel Tekin, Aziz İhsan Aktaş dosyasında adı geçen CHP’lilerin Meclis Başkanına başvurarak dokunulmazlıklarının kaldırılmasını talep etmeleri gerektiğini, “gidip aklanıp partiye geri gelmeleri” gerektiğini söylemişti.
Tekin’in açıklamaları ardından kendisinin yargılandığı dosyalar gündeme geldi.
Bu Haberlerdeİlginizi Çekebilir
Suadiye Movieplex Sinema Merkezi dosyası
Halk TV’nin haberine göre; Kadıköy 3. Ağır Ceza Mahkemesi, Tekin’i, Suadiye’de bulunan “Özen Film ve Suadiye Movieplex Sinema Merkezi”nin bulunduğu binaya, hakkında yıkım ve para cezası kararı verilmiş olmasına rağmen ruhsat düzenlediği gerekçesiyle, “resmi evrakta sahtecilik” ve “görevi kötüye kullanma” suçlarından 2 yıl 6 ay hapis cezasına mahkûm etti.
Kararın ardından, Tekin kararı temyize taşıdı; dosya Yargıtay 11. Ceza Dairesi’ne gitti ve uzun süre burada bekledi. Bu süreçte özellikle iktidara yakın medyada, “yüz kızartıcı suçtan hüküm giydiği”, cezanın onanması halinde milletvekilliğinin ve siyasi kariyerinin riske gireceği yönünde haberler yayımlandı.
Yargıtay 11. Ceza Dairesi ise 27 Haziran 2013 tarihli kararında, Kadıköy 3. Ağır Ceza Mahkemesi’nin verdiği mahkûmiyet hükmünü bozdu. Yargıtay, bozma gerekçeleriyle birlikte, Tekin’in bu süreçte milletvekili seçilmiş olduğunu, Anayasa gereği Meclis kararı olmadan yargılanamayacağını hatırlatarak, CMK uyarınca yargılamanın durdurulmasına hükmetti.
Suadiye Movieplex dosyasında Tekin hakkında verilen 2,5 yıllık hapis cezası kesinleşmedi; dava hem bozma gerekçeleri hem de milletvekili dokunulmazlığı nedeniyle fiilen askıda kaldı. Yıllar sonra kaleme alınan yazılarda ve televizyon tartışmalarında, Tekin ve ruhsatı alan tarafın bu davayı “siyasi” olarak niteledikleri ve kararı temyiz ederken bu argümanı öne çıkardıkları aktarıldı.
İmar ve kaset dosyası
Tekin’in geçmişte gündeme gelen bir diğer başlığı, Ankara Yenimahalle Belediyesi’ndeki imar değişiklikleriyle ilgili “300 milyon dolarlık rant kavgası” ve bu kapsamda ortaya atılan “kaset” iddiaları oluşturdu.
2011’de dönemin CHP Ankara İl Başkanı Tarık Şengül, Yenimahalle’deki bir imar planı değişikliğiyle 300 milyon dolarlık rant yaratıldığını, bu süreçte bir iş adamının kendisine, “imar değişikliğine karşı dava açılmaması” karşılığında CHP İl Başkanlığı’nın seçim kampanyası için maddi destek teklif ettiğini açıkladı. Şengül, bu görüşmeyi kayıt altına aldığını, iş adamının ise “üst düzey bir parti yöneticisi”aracılığıyla kendisine geldiğini söyledi; adı geçen üst düzey yöneticinin Gürsel Tekin olduğu iddiası medyaya yansıdı.
Haberlere göre iş adamı A.B., kayda alındığı öne sürülen görüşmede “Biz Gürsel’le bu tür işler yaparız. İstanbul ve Ankara’da…” ifadelerini kullanmakla suçlandı.
“İftiraya maruz kaldığını” söylemişti
İddiaların ardından hem iş adamı A.B. hem de Gürsel Tekin açıklama yaptı. A.B., görüşmenin içeriğine dair iddiaları “yalan ve iftira” olarak niteledi; CHP içi çekişmelere alet edildiğini savundu. Gürsel Tekin ise, imar rantı karşılığı pazarlık yapıldığı iddialarını reddederek “iftiraya maruz kaldığını” söyledi.
Tekin, o dönemde yaptığı açıklamalarda, “Ben imar rantına karşı savaş açmış bir adamım. Madem ellerinde kaset var, ispat etsinler; kanıtlanırsa siyaseti bırakırım” çıkışıyla kamuoyuna yansıdı. Aynı röportajda “Görüşme için birilerini yollamış olabilirim, her gün yüzlerce kişiyle görüşüyorum ama konuyu bilmiyordum” diyerek, kendisine yöneltilen aracılık iddiasını bu çerçevede yanıtladı.
Bu tartışma, dönemin CHP Genel Başkanı Kemal Kılıçdaroğlu’nun da açıklamalarıyla parti içinde komisyon kurulacağı, belgelerin Genel Merkez’e teslim edileceği yönünde duyurulara konu oldu; ancak iddiaların yargıya taşınması ve somut bir mahkeme kararına bağlanmasına dair süreçler kamuoyuna yansımadı.
