Manchester United’ın kalesini 4 yıl koruyan Kuzey İrlandalı kaleci Roy Carroll, 6 yıl süren alkol ve depresyon kabusunda yaşadıklarını anlattı.
Futbolcuların kabusu olan sakatlık ve kariyer sonrasında gözden düşüp vücudun aktif kariyerlerindeki gibi çalışmaması nedeniyle gelen depresyon…
Bazıları kumara, bazıları alkol bataklığına sürükleniyor. Bu kötü alışkanlıklardan kurtulup hayata yeniden tutunanlar, yaşadıkları tecrübeli aktif futbolculara veya gençlere anlatarak aynı hatalara düşmemesi için çalışıyor.
Kariyerinde Manchester United, West Ham, Olympiakos, Hull City, Wigan gibi takımların formasını giyip 8 kez şampiyonluk yaşayan Roy Carroll, 5 yıl süren alkol bataklığındaki hayatını şöyle özetliyor;
“Sadece karanlık bir odada sürekli içiyordum. Bu benim için depresyondan kaçıştı. İçecek ve her şeyi unutacaktım. Ama ertesi gün daha kötü, bir sonraki gün daha da kötü olmaya başladı ve artık içki hiçbir işe yaramıyordu.”
KABUS 2006’DA BAŞLADI
Premier Lig ekibi West Ham’ın 2 sezon terleten Carroll, DailyMail’e verdiği röportajda alkol bağımlılığının 2006’da başladığını açıkladı. Sırtından sakatlanan Kuzey İrlandalı kaleci, kariyerinde ilk kez bu kadar uzun süren sakatlıkla başa çıkamadı. Evde geçirdiği aylar boyunca alkole sarıldı.
“Herkes beni dünyanın en mutlu insanı sanıyordu. Ama kimse ne yaşadığımı bilmiyordu. Evime gider, kapıyı kapatır ve o karanlık odada kafamı duvara durup içerdim” diyen Roy Carroll, Rangers, Derby ve Danimarka’da Odense forması giyerken alkol problemi devam ederken, 9 ay takımsız kaldığı dönemde kontrolü tamamen kaybetti.
“İçmek için çok vaktim vardı. Delice içiyordum. Bırakmasaydım bugün burada olmazdım. Vücudumun buna dayanacağını sanmıyorum” sözleriyle alkol sonrasında sağlığına yeniden kavuştuğunu söyleyen Carroll, “İntiharı düşünmedim. Depresyonum beni o noktaya getirmedi. Ama içmeye devam etseydim alkol beni öldürürdü” ifadelerini kullandı.
11 HAZİRAN 2011’DE BİR IŞIK YANDI!
Alkol, yıllar geçtikçe Roy Carroll’un hayatını alt üst etmeye başladı. Londra’da eşi Kerry ve iki çocuğundan ayrı yaşayan Kuzey İrlandalı, aynı zamanda kulüpsüz kalmıştı.
Aynaya bakıp, “Ne yapıyorum ben” diyen Roy Carroll’un da aydınlanma anı o gelmiş oldu. “Bir apartman dairesinde alkolik bir insan olarak ailemden ayrı yaşamak istemiyordum. İçmeyi bıraktım. Eşim beni ayık buldu ve eve davet etti” şeklinde hayata yeniden tutunuşunu aktaran Roy Carroll’un telefonu Yunanistan’dan gelen bir aramayla başladı. Olympiakos, Roy Carroll’u kadrosuna katmak istiyordu.
Ailesiyle Atina’ya giden tecrübeli kaleci, futbola, hayata ve ailesine Yunanistan’da geçirdiği yıllarda yeniden tutundu.
“DEPRESYON ARADA BİR GELECEKTİR”
Tedavi sonrasında depresyonla başlayan alkol bağımlılığını atlatan Roy Carroll, ilk 4-5 yılın zor geçtiğini söylerken, alkol içmeden de yeterince deli olup eğlenebildiğini belirtti.
Tecrübelerini kurduğu kalecilik akademisinde yaşları 13 ila 16 arasında değişen genç kaleci adaylarına aktaran Kuzey İrlandalı, depresyonun zaman zaman kendisini hatırlatacağını ve bundan hayatı boyunca kurtulamayacağını bildiğini söylerken, pek çok futbolcunun da kendisi gibi depresyona gireceğinden emin… Ancak Carroll’a göre oyuncular aktif kariyerleri devam ederken bunu söylemekten çekiniyorlar çünkü maddi olarak zarar görmek istemiyorlar. (Sözcü)
